اصول پیشگیری از فخر فروشی در کودکان
بسیاری از کودکان به ویژه در سنین 10 تا 11 سالگی به طور طبیعی تمایل دارند که در مقابل همسالان خود، خود را برجسته و متمایز نشان دهند این رفتار معمولاً با نشان دادن دستاوردها، توانمندیها و استعدادهای فردی همراه است در این سن، کودکان ممکن است کارهایی را که به نظر خودشان موجب افتخار است، انجام دهند تا توجه دیگران را جلب کرده و احساس کنند که در مقایسه با همسنوسالان خود جایگاه ویژهای دارند.
این رفتارها معمولاً نشانهای از تلاش کودک برای جلب تایید اجتماعی و اثبات جایگاه خود در گروه همسالان است. در حقیقت، فخر فروشی به نوعی ابزاری است که کودک از آن برای تقویت حس اعتماد به نفس خود استفاده میکند. در این دوران رشد، تأکید بر برجستهسازی ویژگیهای مثبت فردی و توانمندیها به عنوان یک نیاز طبیعی اجتماعی مطرح میشود، چرا که کودک در تلاش است تا خود را در جمع دوستان و همسالان خود پذیرفته و تایید شده احساس کند.
فخرفروشی در کودکان: چرا و چگونه با آن برخورد کنیم؟
در بسیاری از مواقع، فخرفروشی در کودکان بهویژه در سنین پیشدبستانی، بهعنوان یک روش طبیعی برای سرگرمی و جلب توجه اطرافیان به شمار میرود برای مثال، ممکن است کودکی با انجام کارهایی که به نظر خود موجب افتخار است، سعی کند خود را در چشم دیگران برجسته کند در چنین شرایطی، اگر کودک با دلسوزی و مسئولیتپذیری رفتار کند، معمولاً این نوع از فخر فروشی آسیبزننده نیست و مشکلی ایجاد نمیکند در واقع، این رفتارها بیشتر بهعنوان راهی برای جلب تایید و تأسیس ارتباط با دیگران در نظر گرفته میشوند.
با این حال، در بعضی موارد، والدین به طور ناخودآگاه یا عمدی ممکن است کودکان خود را به فخرفروشی تشویق کنند به عنوان مثال، مادرانی که مدام به فرزند خود میگویند: "تو بهترین بازیکن تیم هستی" یا "تو زیباتر از دیگر بچهها هستی"، بدون اینکه بدانند، ممکن است غرور و خودپسندی کاذب در کودک تقویت کنند. این نوع تأکیدهای افراطی بر ویژگیها و دستاوردهای کودک میتواند موجب بروز رفتارهای خودمحورانه و فخرفروشانه در او شود.
هنگامی که کودک شما در مکالمهای میگوید: «پدر من از پدر تو قویتر است!» ممکن است این جمله شما را ناراحت کند، اما نباید زیاد نگران باشید اینگونه رفتارها در سنین پایین، بهویژه در دوران پیشدبستانی، کاملاً طبیعی است. در این سن، کودکان هنوز به درک عمیقی از جهان و احساسات دیگران دست نیافتهاند. آنها در مرحلهای از رشد قرار دارند که تلاش میکنند بفهمند چگونه میتوانند تأثیرگذار باشند و چه چیزی باعث برجسته شدن آنها در گروه همسالان میشود.
در حقیقت، کودک در این دوران در حال آموختن این است که میتواند اتفاقاتی را رقم بزند و دنیای اطراف خود را تحت تاثیر قرار دهد و این مسئله به نوعی مربوط به رشد احساس فردیت در آنهاست که تا پیش از سنین دبستان ادامه دارد بنابراین، هنگامی که فرزندتان در مقابل شما میگوید: «من میتوانم سریعتر از تو بدوم!» به جای آنکه او را سرزنش کنید، بهتر است فرصتی برای آموزش در زمینه همدلی و درک احساسات دیگران فراهم آورید.
نحوهی برخورد با فخر فروشی کودکان
بسیاری از کودکان در سنین پیشدبستانی بهطور طبیعی در تلاشند تا توانمندیهای خود را به نمایش بگذارند و این رفتار معمولاً بهعنوان ابزاری برای تقویت اعتماد به نفس آنها عمل میکند. کودکان در این سن معتقدند که همه چیز را به بهترین نحو انجام میدهند و خود را قادر به انجام هر کاری میبینند. این حس توانمندی و قدرت، در حالی که ممکن است بهطور موقت خودشیفتگی را در کودک تقویت کند، یک مرحله طبیعی در فرآیند رشد است.
کودکان سه تا چهار ساله معمولاً توانایی درک نسبتها و مقایسهها را ندارند، به همین دلیل آنها همه چیز را بهصورت مطلق میبینند برای مثال، آنها ممکن است بهراحتی بگویند: «من بهترین نقاش هستم!» بدون آنکه از احساسات دیگران آگاه باشند. این نگرش در دوران پیشدبستانی کاملاً طبیعی است و بهطور معمول تا رسیدن به سنین دبستان که کودکان شروع به درک دقیقتری از تواناییها و ضعفهای خود میکنند، ادامه مییابد.
در این دوران، آنچه اهمیت دارد این است که والدین توجه کافی به احساسات کودک خود داشته باشند و در عین حال راهنماییهایی در خصوص تعاملات اجتماعی و رفتارهای مناسب به آنها ارائه دهند. اگر کودک شما به طور مکرر در تلاش است تا خود را برتر از دیگران نشان دهد، به جای سرزنش یا توبیخ، بهتر است به عواقب چنین رفتارهایی اشاره کرده و به او کمک کنید تا احساسات دیگران را درک کند و درک بهتری از همدلی و همکاری پیدا کند.
چرا برخی کودکان بیش از حد فخرفروشی میکنند؟
یکی از دلایل اصلی که باعث میشود برخی کودکان بهویژه در سنین پایین، به طور مکرر فخرفروشی کنند، میتواند ناشی از نداشتن تأیید و پذیرش کافی از سوی والدین یا محیط اطراف باشد در این مواقع، کودک از فخر فروشی بهعنوان راهی برای جلب توجه و تأسیس ارتباطات مثبت با بزرگترها استفاده میکند.
برخی از کودکان که در موقعیتهای خاص بهویژه در محیطهای آموزشی و اجتماعی جدید، ناگهان رفتارهایی شبیه به خودشیفتگی از خود نشان میدهند، ممکن است تحت تأثیر تغییرات محیطی و اجتماعی قرار گرفته باشند. این تغییرات میتواند شامل ورود به یک محیط جدید، تغییر در روابط خانوادگی یا حتی شیوههای جدید تربیتی والدین باشد در چنین شرایطی، والدین باید به دقت به این تغییرات توجه کرده و از طریق گفتوگو با مربی یا مشاور کودک، راههای مناسبی برای هدایت احساسات کودک پیدا کنند.
روشهای مقابله با فخرفروشی و تقویت اعتماد به نفس سالم
برای کمک به کودک در جهت هدایت احساسات و تقویت اعتماد به نفس واقعی به جای فخر فروشی و خودشیفتگی، والدین میتوانند از روشهای زیر استفاده کنند:
تمرکز بر احساسات دیگران: به کودک خود کمک کنید تا درک کند که رفتارهایش میتواند بر دیگران تاثیر بگذارد و از او بخواهید تا احساسات دوستانش را نیز درک کند و همدلی نشان دهد.
تقویت مهارتهای اجتماعی: به کودک خود بیاموزید که چگونه در موقعیتهای اجتماعی با دیگران همکاری کند و موفقیتهای خود را با تواضع به اشتراک بگذارد.
بازخورد مثبت و سازنده: به جای تاکید بر ویژگیهای خاص کودک، بر فرآیند تلاش و پیشرفتهای او تأکید کنید قطعا این کار به کودک کمک میکند تا به جای برجسته کردن موفقیتهای فردی، به یادگیری و تلاش بیشتر علاقهمند شود.
ترویج احترام به دیگران: به کودک بیاموزید که هر فرد ویژگیهای خاص خود را دارد و موفقیت هر کسی به نحوی منحصر به فرد است با این روش، کودک از مقایسههای بیجا پرهیز خواهد کرد.
پیشگیری از فخرفروشی در کودکان: راهکارهایی برای والدین
1. الگو باشید
کودکان بهطور طبیعی از طریق مشاهده و تقلید رفتار بزرگترها، به خصوص والدین، رفتارهای اجتماعی و فردی را میآموزند بنابراین، واکنشهای شما در برابر موفقیتها و دستاوردهای خودتان میتواند تأثیر زیادی بر رفتار کودک داشته باشد به عنوان والدین، بسیار مهم است که در حضور کودکانتان از سرکوب یا مسخره کردن دیگران خودداری کنید و از اغراق در مورد موفقیتهای خود پرهیز کنید. این نوع رفتارها نه تنها تأثیر منفی بر تربیت کودک میگذارند، بلکه میتوانند به او این پیام را بدهند که در جلب توجه و تاثیرگذاری بر دیگران، باید خود را برتر نشان دهد.
روانشناسان توصیه میکنند که والدین به کودکان نشان دهند که میتوان بدون فخرفروشی یا جریحهدار کردن احساسات دیگران، احساس رضایت و ارزشمندی داشت، این رفتارها در دنیای اجتماعی کودک نقش حیاتی دارند و به او کمک میکنند تا درک کند که موفقیتهای فردی نباید بهصورت مقایسهای یا خودشیفتهوار مطرح شوند.
2. کودکان را بهدرستی تشویق کنید
تشویق کودکان به خاطر موفقیتها و همچنین دستاورد هایشان نقش مهمی در تقویت اعتماد به نفس و خودباوری آنها دارد با این حال، برای جلوگیری از پرورش رفتارهای فخرفروشانه، باید به جای تاکید بر نتیجه نهایی، بیشتر بر تلاش و کوشش کودک تمرکز کنید بهطور مثال، به جای اینکه بگویید: "تو توپ را بهتر از همه به دروازه زدی!" یا "تو بیشترین ستارهها را گرفتی"، بهتر است بگویید: "واقعاً تلاش کردی تا بهترین بازی را انجام دهی!" این نوع تشویقها کودک را به ارزشگذاری بر تلاش و رشد شخصی خود ترغیب میکند، نه بر مقایسه با دیگران یا برجسته کردن موفقیتهای فردی.
3. به کودک یاد دهید که احساسات دیگران را محترم بشمارد
زمانی که کودک شما در حال فخرفروشی و بیان جملاتی مانند «نمیتوانی آن را انجام دهی، ولی من میتوانم» به دوستش است، جای نگرانی نیست، اما این فرصت مناسبی است تا به او نحوهی احترام به احساسات دیگران را بیاموزید بنابراین وقتی که کودکتان جملهای از این دست میگوید، بهتر است پس از آنکه کودک و دوستش از یکدیگر فاصله گرفتند، با او صحبت کنید. بهعنوان مثال، میتوانید به او بگویید: «خیلی خوب است که تو میتوانی با توپ بازی کنی، ولی اگر او همیشه به تو میگفت که خیلی بهتر از تو بازی میکند، چه حسی پیدا میکردی؟»
این نوع مکالمات به کودک کمک میکند تا درک کند که هر فرد احساسات متفاوتی دارد و نباید بهراحتی موفقیتهای خود را به رخ دیگران بکشد در ادامه، به جای سرزنش، به او پیشنهاد کنید که در موقعیتهای مشابه، به جای فخرفروشی، دستاوردهای خود را با آرامش و احترام به دیگران بیان کند بهعنوان مثال، میتوانید به او بگویید: «دفعه بعد که خواستی بگویی چقدر خوب بازی کردی، بهتر است این را به مامان و بابا بگویی. ما همیشه دوست داریم موفقیتهایت را از زبان خودت بشنویم.»
بنابراین، پیشگیری از فخرفروشی در کودکان نیازمند توجه و تربیت صحیح والدین است چرا که با فراهم کردن محیطی سالم و تشویقی، کودکان میآموزند که ارزشهای خود را بدون نیاز به مقایسه با دیگران و فخرفروشی ابراز کنند. ایجاد حساسیت نسبت به احساسات دیگران و تقویت اعتماد به نفس واقعی، بهجای اعتماد به نفس مبتنی بر برتریجویی، مهمترین قدمها در این مسیر هستند. والدین باید همواره الگوی مناسبی باشند و به کودک بیاموزند که موفقیتهای فردی، زمانی ارزشمندتر است که با تواضع و احترام به دیگران همراه باشد.
تعریف کردن و تعریف شنیدن: رابطهای دوطرفه
یکی از راههای مؤثر برای کنترل مبالغه در خودشیفتگی و فخرفروشی در کودکان، این است که به آنها یاد دهید چگونه دیگران را تشویق و از آنها تعریف کنند در واقع، یاد دادن این که تعریف کردن نه تنها برای خود فرد بلکه برای دیگران نیز مفید است، به رشد اجتماعی و عاطفی کودک کمک شایانی میکند.
به عنوان مثال، میتوانید به کودک خود بگویید: «تو در این بازی خیلی خوب هستی، ولی ببین دوستت هم چه پیشرفتی کرده تا مثل تو خوب بازی کند. بیا تشویقش کنیم!» این نوع تشویق باعث میشود کودک علاوه بر آنکه درک بهتری از موفقیتهای خود پیدا میکند، در عین حال اهمیت تشویق دیگران و شناخت تلاشهای آنها را نیز یاد بگیرد.
البته باید در نظر داشت که ممکن است کودکان در این سن میلی به تعریف از دیگران نداشته باشند با این حال، آنها احترام به دیگران و ملاحظه احساسات دیگران را از شما یاد میگیرند. وقتی که شما بهطور واضح و عملی این رفتارها را در تعاملات خود نشان دهید، کودک نیز به تدریج آنها را جذب خواهد کرد و در رفتارهای اجتماعی خود بهکار خواهد بست.
تاثیرات بلندمدت فخرفروشی در بزرگسالی
اگرچه فخرفروشی در سنین کودکی معمولاً یک رفتار طبیعی و ناشی از خودمحوری است که کودک در فرآیند رشد خود تجربه میکند، اما اگر این رفتارها بهدرستی مدیریت و هدایت نشوند، میتوانند تأثیرات منفی طولانیمدت در شخصیت و روابط اجتماعی کودک در بزرگسالی بگذارند.
یکی از مهمترین تأثیرات فخرفروشی در کودکی، پرورش رفتارهای خودشیفتگی و اعتماد به نفس غیرواقعی است، این افراد در بزرگسالی ممکن است با مشکلاتی مانند دشواری در تعاملات اجتماعی، ناتوانی در برقراری روابط سالم و عدم توانایی در پذیرش انتقاد روبهرو شوند در حقیقت، این نوع رفتارها میتوانند باعث ایجاد فاصلههای عاطفی و اجتماعی میان فرد و دیگران شوند.
علاوه بر این، افراد مبتلا به خودشیفتگی و فخرفروشی ممکن است در برابر مشکلات زندگی، از جمله شکستها و چالشها، واکنشهای نامناسبی نشان دهند زیرا در ذهنشان این تصور ایجاد میشود که همیشه باید بهترین و برتر باشند و در نتیجه قادر به پذیرش اشتباهات خود و یادگیری از آنها نیستند. این ناتوانی در برخورد با واقعیتها و پذیرش نقصها میتواند به مشکلات روانی مانند اضطراب و افسردگی در بزرگسالی منجر شود.
در نهایت، وقتی که افراد بهطور مداوم خود را در موقعیتهای رقابتی قرار دهند و به دیگران بگویند که از آنها بهتر هستند، این رفتار میتواند موجب ایجاد احساسات منفی در دیگران و انزوای اجتماعی فرد شود. روابط انسانها بر اساس احترام متقابل و همدلی ساخته میشود و کسانی که بهطور مداوم از خود تعریف میکنند، ممکن است در طول زمان نتوانند روابط عمیق و پایدار برقرار کنند.
بنابراین، توجه به تربیت درست کودکان و آموزش آنها برای فهمیدن ارزشهای واقعی زندگی، از جمله همکاری، احترام به دیگران و پذیرش شکستها، میتواند به پیشگیری از مشکلات روانی و اجتماعی در بزرگسالی کمک کند. این که کودک یاد بگیرد موفقیتها و دستاوردهای خود را با تواضع و بدون فخرفروشی بیان کند، نه تنها در دوران کودکی، بلکه در تمام مراحل زندگی برای او مفید خواهد بود.
نتیجهگیری
فخرفروشی در کودکان، بهویژه در سنین پیشدبستانی و ابتدایی، پدیدهای طبیعی است که ناشی از تلاش کودک برای جلب توجه و تایید از طرف اطرافیان است. این رفتار، بهطور معمول، از رشد فردی و شناخت هویت خود ناشی میشود و باید درک کرد که در این سن، کودک هنوز در حال یادگیری مهارتهای اجتماعی و فهم دیگران است با این حال، اگر این رفتارها بهدرستی مدیریت نشوند، میتوانند تأثیرات منفی و بلند مدتی در رشد اجتماعی و روانی کودک داشته باشند.
والدین نقش کلیدی در هدایت رفتارهای کودکان دارند آنها با ایجاد یک الگوی مثبت در خانه و تشویق به احترام به دیگران، میتوانند کودکان را به سمت موفقیتهای واقعی و نه خودشیفته هدایت کنند همچنین، تشویق کودک به تمرکز بر تلاشهایش و نه صرفاً نتایج، باعث میشود که او درک عمیقتری از ارزشهای واقعی پیدا کند و یاد بگیرد که موفقیت و خوشبختی بدون فخرفروشی و برجستهسازی خود، حاصل میشود.
در نهایت، توجه به این نکته ضروری است که پرورش کودکان با اعتماد به نفس واقعی و احترام به دیگران نه تنها در دوران کودکی بلکه در بزرگسالی نیز تأثیرات مثبت زیادی خواهد داشت. کودکانی که یاد میگیرند چگونه با تواضع موفقیتهایشان را بیان کنند و در عین حال دیگران را تشویق کنند، در بزرگسالی روابط اجتماعی سالمتر، اعتماد به نفس واقعیتر و درک بهتری از خود خواهند داشت.
بنابراین، همزمان با تربیت کودکان، والدین باید به تاثیرات بلندمدت رفتارهای فخرفروشی توجه کرده و برای ایجاد یک پایهی سالم از اعتماد به نفس و احترام متقابل در فرزند خود اقدام کنند.